Portfolio
Voorbeelden uit de praktijk
De namen in de verhalen zijn alle gefingeerd.
Gezin in dialoog
Sam is 15 jaar oud en heeft een flinke cognitieve voorsprong en grote behoefte aan autonomie. Thuis ontstaan er geregeld conflicten over de hoeveelheid beeldschermtijd die zij heeft. Als ze thuiskomt kruipt ze graag eerst achter haar laptop om wat te gamen en te surfen op het internet, voordat ze aan haar huiswerk gaat. Haar ouders vinden dit maar niks en maken zich daar zorgen om. We besluiten een dialoog te voeren waarin we onderzoeken wat ieders ervaringen en waarden zijn rondom beeldschermtijd. In een gelijkwaardig gesprek, waarin de ervaringen van ieder gezinslid van belang zijn, komen we tot afspraken die voor iedereen waardevol en hanteerbaar zijn.
Dialoogavond
Sinds november 2017 organiseren Renate van der Veen en ik dialoogavonden voor hoogbegaafden. Het doel van de dialoogavonden is hoogbegaafden met elkaar in contact te brengen omdat zij elkaar kunnen inspireren in het omgaan met hun hoogbegaafdheid. Onder hoogbegaafden verstaan wij mensen die snel, sensitief, autonoom en creatief zijn.
Tijdens de avonden in een huiselijke setting maken we kennis met elkaar, doen we iets creatiefs om een beetje uit het hoofd te komen en gaan daarna met elkaar in dialoog.
Onderwerpen die al eens aan bod kwamen:
- Intens zijn voor je omgeving
- Hoe ga ik om met mijn idealisme en zorgen?
- Behoefte aan diep contact
- Hoe kan ik omgaan met emoties en prikkels?
- Hoe kunnen we onze hoogbegaafdheid en hoogsensitiviteit gebruiken?
- Grote gevoeligheid voor kritiek en bevestiging.
School
Levi is 4 jaar. Met rekenen functioneert hij op sommige gebieden op niveau groep 6. Maar verder is Levi nog echt een kleuter. Hij wil spelen, is bang voor hoogtes, bijvoorbeeld bij gym, en schrijven kan hij nog niet zo goed. De aansluiting vinden met andere kinderen gaat ook niet altijd goed. Levi heeft heel andere interesses dan de andere kleuters in zijn groep. Hij heeft het graag over getallen en over het heelal.
Om goed zicht te krijgen op hoe Levi leert en wat zijn onderwijsbehoeften zijn, bezoek ik hem geregeld op school. Aan de hand van mijn observaties kan ik de leerkrachten handvatten geven.
Ook met zijn ouders voer ik gesprekken om te onderzoeken welke begeleiding Levi thuis nodig heeft.
Uiteindelijk blijkt zijn voorsprong dusdanig groot te zijn, dat hij in het voltijds hoogbegaafdenonderwijs beter op zijn plek is.
Van onzichtbaar naar stralend
Emma (10) speelt vaak alleen op het schoolplein. Haar juf merkt op dat Emma er fysiek bij is, maar mentaal afwezig lijkt. Thuis barst ze regelmatig in woede uit. Haar knuffels vliegen door de kamer en tranen van frustratie volgen: "Niemand snapt me!"
Tijdens een gesprek met Emma’s ouders vertelt haar moeder dat ze thuis boeken voor 12+ leest en complexe lego-bouwwerken maakt, maar naar school gaan vindt ze niet fijn. Een intelligentie-onderzoek wijst uit dat Emma’s verzet voortkomt uit cognitieve ondervoeding. Ze is hoogbegaafd en voelt zich gevangen in een standaard lesprogramma.
Samen met Emma, haar ouders en de betrokken leerkracht zoek ik uit wat Emma nodig heeft. In plaats van werken aan de standaard doelen, vragen we Emma wat zij zelf graag wil leren en waarvan ze blij wordt op school. Haar ogen lichten op bij deze vraag en ze kan haarscherp aangeven hoe zij het graag wil. Emma is thuis fanatiek aan het bakken geslagen. Ze heeft een eigen webshop gemaakt, waar vrienden en familie gebakjes kunnen bestellen. Hier wil ze op school ook graag iets mee doen.
Emma krijgt elke week 3 uur om aan haar eigen projecten te werken, gekoppeld aan rekenen (budgetteren) en taal (onderzoeksverslagjes en recepten schrijven). Haar juf leert haar ander soort vragen stellen: "Hoe maak je gebakjes gezond? Wat als je het zonder suiker moet doen?"
Elke donderdagochtend zit Emma in een groepje met 4 andere kinderen die net zo denken als zij. Samen bedenken ze allerlei "wat als…?"-vragen en zoeken de antwoorden hierop uit.
Haar dagritme verandert: na verkorte basislessen mag ze verdiepen. Of ze maakt eerst het verdiepingswerk en daarna de basislessen. Haar juf gebruikt Emma’s projecten om de klas uit te dagen: "Emma ontdekt dat je ook zonder recept heerlijke gebakjes kunt bakken. Hoe zouden jullie dat aanpakken?"
Na 3 maanden is Emma niet meer alleen op het schoolplein en is ze gemotiveerd en vrolijk aan het werk. Haar ouders zien het meisje van vroeger weer terug. Maar het mooiste is Emma’s eigen reflectie: "Vroeger denk ik dat ik raar ben. Nu weet ik dat ik gewoon een meisje ben dat net even anders leert dan sommige andere kinderen. Daar is niks mis mee."